{"id":3331,"date":"2022-02-24T15:45:14","date_gmt":"2022-02-24T14:45:14","guid":{"rendered":"https:\/\/moed.online\/exhibition\/moed-what-is-left-unseen-in-the-centraal-museum\/"},"modified":"2022-03-11T16:17:15","modified_gmt":"2022-03-11T15:17:15","slug":"moed-what-is-left-unseen-in-the-centraal-museum","status":"publish","type":"portfolio","link":"https:\/\/moed.online\/nl\/exhibition\/moed-what-is-left-unseen-in-the-centraal-museum\/","title":{"rendered":"MOED: Wat niet gezien wordt in Centraal Museum"},"content":{"rendered":"<div class=\"wpb-content-wrapper\"><p>[vc_row full_width=&#8221;stretch_row_content_no_spaces&#8221; full_height=&#8221;yes&#8221; columns_placement=&#8221;bottom&#8221; css=&#8221;.vc_custom_1646915575363{padding-left: 20px !important;background: #ffffff url(https:\/\/moed.online\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/Room-2-1.jpg?id=3483) !important;background-position: center !important;background-repeat: no-repeat !important;background-size: cover !important;}&#8221; el_id=&#8221;top&#8221;][vc_column css=&#8221;.vc_custom_1527752635938{padding-top: 100px !important;padding-right: 50px !important;}&#8221;][vc_row_inner][vc_column_inner width=&#8221;1\/2&#8243;][vc_column_text css=&#8221;.vc_custom_1647009356535{padding-top: 30px !important;padding-right: 30px !important;padding-bottom: 25px !important;padding-left: 30px !important;background-color: #ffffff !important;}&#8221;]<\/p>\n<h1><a href=\"#exhibition\"><em>MOED: Wat niet gezien wordt<\/em><\/a><\/h1>\n<p>Periode: 15-02-2019 \u2013 06-30-2019<br \/>\nLocatie: Centraal Museum, Utrecht[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=&#8221;1\/2&#8243;][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][vc_column_text css_animation=&#8221;none&#8221;]<span style=\"color: #1d1d1f; font-size: 0.8em;\">Foto aan de muur: Samuel Aranda, World Press Photo van het jaar 2011. Schilderij: Nola Hatterman, \u2018Pieta\u2019, 1949. \u00a9 Centraal Museum, Utrecht \/ Ernst Moritz.<\/span>[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_section full_width=&#8221;stretch_row_content&#8221; css=&#8221;.vc_custom_1527242736071{padding-top: 100px !important;padding-bottom: 50px !important;}&#8221; el_id=&#8221;exhibition&#8221;][vc_row][vc_column][vc_row_inner container_type=&#8221;fluid&#8221;][vc_column_inner width=&#8221;1\/6&#8243;][vc_icon type=&#8221;fontawesome&#8221; icon_fontawesome=&#8221;fas fa-file-pdf&#8221; align=&#8221;center&#8221; link=&#8221;url:https%3A%2F%2Fmoed.online%2Fwp-content%2Fuploads%2F2019%2F07%2FMOED_WILU_online.pdf%20|title:DOWNLOAD%20CATALOGUE|target:_blank&#8221;][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=&#8221;2\/3&#8243;][vc_column_text]<\/p>\n<p style=\"text-align: right;\"><a href=\"https:\/\/moed.online\/wp-content\/uploads\/2019\/07\/MOED_WILU_online.pdf\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\">DOWNLOAD CATALOGUE<\/a><\/p>\n<p>[\/vc_column_text][vc_column_text]In de lente van 2019 was de tentoonstelling <em>MOED: Wat niet gezien wordt<\/em> te zien in het Centraal Museum in Utrecht. De tentoonstelling, gecureerd door het onderzoeksteam van MOED in samenwerking met het Centraal Museum, was erop gericht om processen van insluiting en uitsluiting zichtbaar te maken zoals die dikwijls gepaard gaan met het exposeren en verzamelen van kunst in museale collecties. Door een selectie kunstwerken uit de vaste collectie van het museum in dialoog te plaatsen met een aantal bruiklenen ontstond een nieuw perspectief op het traditionele verhaal van de slavernij en het christendom. Deze nieuwe presentatie van de bestaande collectie maakte de mogelijkheid van meerstemmigheid in de bestaande museumcollectie zichtbaar. Zo cre\u00eberde de tentoonstelling inzicht in de werking van het Nederlands koloniale verleden en de doorwerking daarvan in de perceptie van heden en toekomst. De tentoonstelling stimuleerde bezoekers om een kritische houding aan te nemen ten opzichte van impliciete machtsstructuren en eenduidige perspectieven en stelde vragen als: voel je je onderdeel van de verhalen die worden verteld? Wat wordt er verteld, door wie en waarom? En, welke perspectieven worden hier automatisch overschaduwd?<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>Het Centraal Museum bezit een aantal artefacten die zijn gerelateerd aan de geschiedenis van Nicolaas Beets (1814-1903), een witte Utrechtse schrijver (bekend als Hildebrand), hoogleraar, theoloog en abolitionist. In de tentoonstelling plaatste MOED zijn verhaal dat gemakkelijk in de mal van de goede witte man past, in een transnationale context van Zwart verzet. Van daaruit werd een genealogie gevisualiseerd van abolitionisme naar antiracistische strijd en Zwarte kennisontwikkeling in Nederland. Th\u00e9r\u00e8se Schwartzes portret van Beets, zijn buste en zijn bureau werden daarvoor in dialoog geplaatst met Iris Kensmils portret van Sojourner Truth (ca. 1797-1883), uit 2019. Truth was een voormalig tot slaaf gemaakte vrouw, uitgesproken abolitionist en pleitbezorger van vrouwenrechten. Beets en Truth waren beiden verbonden aan de National Freedman\u2019s Relief Association. Truth wordt gezien als de voormoeder van intersectionaliteit, en heeft Nederlandse Zwarte feministische academici als Gloria Wekker en Philomena Essed ge\u00efnspireerd om haar werk rondom de werking van ras en gender in het heden en verleden voort te zetten. Beide wetenschappers zijn evenals Beets als hoogleraar geaffilieerd aan de Universiteit Utrecht. Wekker en Essed figureren als personage in de serie Proud Rebels (2015) van Patricia Kaersenhout, werken die het sluitstuk vormde in dit deel van de tentoonstelling. Door de aanwezigheid van hedendaagse Zwarte academici in de tentoonstelling wordt het belang van de voortzetting van het werk van Truth en Beets gemarkeerd en gearchiveerd. Dus, in plaats van het verhaal van Nicolaas Beets te vertellen vanuit het perspectief van de white saviour die als autonoom handelend individu de wereld redt, benadrukt MOED de verstrengeling van zijn werk met drie prominente Zwarte vrouwelijke vrijheidsvechters en situeert hen allen in een gedeelde geschiedenis van vrouwelijke, mannelijke, witte en Zwarte intellectuelen en activisten.[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=&#8221;1\/6&#8243;][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][vc_single_image image=&#8221;3500&#8243; img_size=&#8221;full&#8221; alignment=&#8221;center&#8221; css=&#8221;.vc_custom_1646924465835{margin-bottom: 0px !important;}&#8221;][vc_column_text css_animation=&#8221;none&#8221; css=&#8221;.vc_custom_1647009374788{margin-top: 0px !important;padding-top: 30px !important;padding-right: 30px !important;padding-bottom: 25px !important;padding-left: 30px !important;background-color: #f8f8f8 !important;}&#8221;]<span style=\"color: #1d1d1f; font-size: 0.8em;\">V.l.n.r.: Nicolaas Beets\u2019 bureau, zijn buste door Frans Strack\u00e9 jr. (1884) en zijn portret door Th\u00e9r\u00e8se Schwartze (1881), gevolgd door Patricia Kaersenhouts \u2018Proud Rebels (Philomena Essed)\u2019 en \u2018Proud Rebels (Gloria Wekker)\u2019, 2015. Met in het midden van de zaal de roman \u2018Camera Obscura\u2019 van Beets\/Hildebrand. \u00a9 Centraal Museum, Utrecht \/ Ernst Moritz.<\/span>[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][\/vc_section][vc_section full_width=&#8221;stretch_row_content&#8221;][vc_row][vc_column][vc_row_inner container_type=&#8221;fluid&#8221;][vc_column_inner width=&#8221;1\/6&#8243;][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=&#8221;2\/3&#8243;][vc_column_text]In de tweede zaal werd het narratief van de white male saviour verder uitgewerkt door de vraag te stellen wat het betekent om je een christendom voor te stellen dat niet wordt gekenmerkt door uitsluitend witheid. Pieta (1949) van Nola Hatterman, onderdeel van de vaste collectie van het museum, vormde het vertrekpunt voor deze zaal. Het schilderij toont het lichaam van een Zwarte Jezus, omringd door gelovigen die zijn dood betreuren. Het schilderij laat het eurocentrische beeld van een witte Jezus wankelen doordat het een Zwart subject centraal stelt. De raciale politiek van witte compassie en empathie wordt zo ontregeld. Deze problematisering werd voortgezet door Pieta aan te vullen met de prijswinnende World Press Photo van Samuel Aranda uit 2011, in de media Muslim Pieta genoemd. De werken van de twee hedendaagse Zwarte kunstenaars Rotimi Fani-Kayode (1955-1989) en Faisal Abdu\u2019Allah (1969-), zorgden voor een nog sterkere ontkoppeling van het christendom met whiteness. Door de combinatie van deze werken visualiseert de zaal de verstrengeling van ras, religie, empathie en compassie, en toont de opstelling hoe stevig het visuele repertoire van het christendom gekoppeld is aan witheid en wat dit betekent voor mechanismen van inclusie en exclusie.[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=&#8221;1\/6&#8243;][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][vc_single_image image=&#8221;3514&#8243; img_size=&#8221;full&#8221; alignment=&#8221;center&#8221; css=&#8221;.vc_custom_1646924487592{margin-bottom: 0px !important;}&#8221;][vc_column_text css_animation=&#8221;none&#8221; css=&#8221;.vc_custom_1647009385403{margin-top: 0px !important;padding-top: 30px !important;padding-right: 30px !important;padding-bottom: 25px !important;padding-left: 30px !important;background-color: #f8f8f8 !important;}&#8221;]<span style=\"color: #1d1d1f; font-size: 0.8em;\">Links: Faisal Abdu\u2019Allah, \u2018The Last Supper 1&amp;2\u2019. 2003. Midden: Jan van Bijlert, \u2018Johannes de Evangelist\u2019, 1625-1630. Rechts: Rotimi Fani-Kayode, \u2018Every Moment Counts (Ecstatic Antibodies)\u2019, 1989. \u00a9 Centraal Museum, Utrecht \/ Ernst Moritz.<\/span>[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][\/vc_section][vc_section full_width=&#8221;stretch_row_content&#8221; css=&#8221;.vc_custom_1646918313728{padding-top: 50px !important;padding-bottom: 50px !important;}&#8221;][vc_row][vc_column][vc_row_inner container_type=&#8221;fluid&#8221;][vc_column_inner width=&#8221;1\/6&#8243;][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=&#8221;2\/3&#8243;][vc_column_text]Door zichtbaar te maken hoe museale collecties en de daarbij geassocieerde visies een geschiedenis niet politiek neutraal zijn, opende MOED: What is Left Unseen in het Centraal Museum een perspectief op een verscheidenheid aan stemmen, publieken, kunstpraktijken, en manieren van omgang met kunstcanons. Musea als instituties zijn uit de aard der zaak geworteld in koloniale structuren. Musea hebben, intentioneel of niet, bijgedragen aan mechanismen van inclusie en exclusie door onder andere hun curatoriele praktijken en aankopen.[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=&#8221;1\/6&#8243;][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][vc_single_image image=&#8221;3519&#8243; img_size=&#8221;full&#8221; alignment=&#8221;center&#8221; css=&#8221;.vc_custom_1646924507610{margin-bottom: 0px !important;}&#8221;][vc_column_text css_animation=&#8221;none&#8221; css=&#8221;.vc_custom_1647009394189{margin-top: 0px !important;padding-top: 30px !important;padding-right: 30px !important;padding-bottom: 25px !important;padding-left: 30px !important;background-color: #f8f8f8 !important;}&#8221;]<span style=\"color: #1d1d1f; font-size: 0.8em;\">Links: Rotimi Fani-Kayode, \u2018Adebiyi\u2019, 1989. Rechts de tentoonstelling \u2018Act II, 12 Portraits\u2019 van Joyce Vlaming. \u00a9 Centraal Museum, Utrecht \/ Ernst Moritz.<\/span>[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column][vc_row_inner container_type=&#8221;fluid&#8221;][vc_column_inner width=&#8221;1\/6&#8243;][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=&#8221;2\/3&#8243;][vc_separator][vc_column_text]<\/p>\n<h3><a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=V9uufnV14RI\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\">Interview met Bart Rutten en Rosa Wevers<\/a><\/h3>\n<p>[\/vc_column_text][vc_video link=&#8221;https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=V9uufnV14RI&#8221; align=&#8221;center&#8221;][lab_divider type=&#8221;plain&#8221; css=&#8221;.vc_custom_1645712817939{padding-top: 30px !important;}&#8221;][vc_column_text]Curatie en onderzoek: Rosemarie Buikema, Layal Ftouni, Nancy Jouwe, Rolando V\u00e1zquez, Rosa Wevers en Centraal Museum<\/p>\n<p>Stagiaires: Elena Ascione, Astrid Kerchman en N\u00faria Roca<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>Kunstenaars: Faisal Abdu\u2019Allah, Samuel Aranda, Jan van Bijlert, Rotimi Fani-Kayode, Nola Hatterman, Patricia Kaersenhout, Iris Kensmil, Steve McQueen, Ary Scheffer, Th\u00e9r\u00e8se Schwartze en Frans Strack\u00e9 Jr.[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=&#8221;1\/6&#8243;][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][\/vc_section][vc_section full_width=&#8221;stretch_row_content&#8221; css=&#8221;.vc_custom_1645804508603{padding-top: 70px !important;padding-bottom: 50px !important;}&#8221;][\/vc_section][vc_section full_width=&#8221;stretch_row_content&#8221; content_placement=&#8221;top&#8221; css=&#8221;.vc_custom_1645802510340{padding-top: 70px !important;padding-bottom: 50px !important;}&#8221; el_id=&#8221;exhibition&#8221;][vc_row equal_height=&#8221;yes&#8221; content_placement=&#8221;top&#8221;][vc_column width=&#8221;1\/6&#8243;][\/vc_column][vc_column width=&#8221;2\/3&#8243;][vc_text_separator title=&#8221;&#8221;][\/vc_column][vc_column width=&#8221;1\/6&#8243;][\/vc_column][\/vc_row][\/vc_section]<\/p>\n<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>[vc_row full_width=&#8221;stretch_row_content_no_spaces&#8221; full_height=&#8221;yes&#8221; columns_placement=&#8221;bottom&#8221; css=&#8221;.vc_custom_1646915575363{padding-left: 20px !important;background: #ffffff url(https:\/\/moed.online\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/Room-2-1.jpg?id=3483) !important;background-position: center !important;background-repeat: no-repeat !important;background-size: cover !important;}&#8221; el_id=&#8221;top&#8221;][vc_column css=&#8221;.vc_custom_1527752635938{padding-top: 100px !important;padding-right: 50px !important;}&#8221;][vc_row_inner][vc_column_inner width=&#8221;1\/2&#8243;][vc_column_text css=&#8221;.vc_custom_1647009356535{padding-top: 30px !important;padding-right: 30px !important;padding-bottom: 25px !important;padding-left: 30px !important;background-color: #ffffff !important;}&#8221;] MOED: Wat niet gezien wordt Periode: 15-02-2019 \u2013 06-30-2019 Locatie: Centraal Museum, Utrecht[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=&#8221;1\/2&#8243;][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][vc_column_text css_animation=&#8221;none&#8221;]Foto aan de muur: Samuel Aranda, World&hellip;<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3388,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"portfolio_category":[],"portfolio_tag":[],"class_list":["post-3331","portfolio","type-portfolio","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/moed.online\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/portfolio\/3331","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/moed.online\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/portfolio"}],"about":[{"href":"https:\/\/moed.online\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/portfolio"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/moed.online\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/moed.online\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3331"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/moed.online\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/portfolio\/3331\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/moed.online\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3388"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/moed.online\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3331"}],"wp:term":[{"taxonomy":"portfolio_category","embeddable":true,"href":"https:\/\/moed.online\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/portfolio_category?post=3331"},{"taxonomy":"portfolio_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/moed.online\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/portfolio_tag?post=3331"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}